Kitap Yorumu | Bahçıvan ve Ölüm | Aylin Özgür
Kitap Adı: Bahçıvan ve Ölüm
Yazar: Georgi Gospodinov
Çeviri: Hasine Şen Karadeniz
Sayfa Sayısı: 202
Tür: Roman / Anı
📚Yazarın ilk olarak Zaman Sığınağı adlı eserini okumuştum. Şimdi ise Bahçıvan ve Ölüm’ü PDF formatında okuma fırsatım oldu.
Gospodinov’un kalemi bana her zaman sade, yalın ve anlaşılır gelmiştir. Eserlerinde bu sadeliği korurken derin ve evrensel konulara değinmeyi başarıyor.
Bu kitabında da aynı duruluk hâkim.
Kitabın duygusal, hüzünlü ve sorgulayıcı bir yönü var. Bir solukta okunacak türden değil; sindirerek okumak gerekiyor.
Olayları önceden tahmin edemiyorsunuz ama ilerledikçe fikirler netleşiyor.
Hikâye neredeyse tek bir cümle etrafında dönüyor:
“Babam bir bahçıvandı, şimdi ise bahçe.”
Yazar, bahçe ile ölüm arasında herkesin fark edemediği bir bağ kuruyor. Kahraman, babasının ölümüne hazırlıklı olmasına rağmen, Noel öncesi yaşanan bu kaybı kabullenmekte zorlanıyor. Bu duygular hikâyede çok güzel yansıtılmış.
Zamanlar arasında gidip gelirken hem geçmişin hem ölümün izleri arasında dolaşıyorsunuz. Yer yer “Ben olsam ne yapardım?” diye düşündüren sahneler var.
Yazarın da söylediği gibi, “babalar hakkında yazmak daha zordur; anneler hakkında yazmak daha kolay.” Daha fazla spoiler vermeden kitaptan alıntılara geçelim:
⚘️“Ölüm, sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır.” — Gaustin
⚘️“Babam bir bahçıvandı. Şimdi ise bir bahçe.”
⚘️“Geçmişte zaman tek yönlü akmaz.”
⚘️“Her şeyin ötesinde, babam her yeri bir bahçeye, her evi de bir yuvaya dönüştürmeyi başarırdı.”
⚘️”Bahçedeki güllere, sahibiniz öldü ama siz açmaya devam edin, demek istesemde diyemiyorum”
⚘️“Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izliyorlardı?”
⚘️“Yas aslında bencildir; terk edilmiş bir dünyada kendimiz için tuttuğumuz bir yastır.”
Gospodinov ölümü olağanüstü bir şekilde tasvir etmiş. Kitap bitmesin istiyorsunuz. Bu tarz kitaplara ilgi duyan herkesin mutlaka okumasını tavsiye ederim.
Benden bir not: 🪻“Ölüm bir son değildir; çünkü ondan öncesinde birçok anı biriktirmişsinizdir. Her anıyı anlatmak ya da hatırlamak, ölümsüzlüğün bir simgesidir.” A. Özgür
