
THE OUTRUN – Kenan Subaşı
(Uzun metraj – Sahne 1)
SEMİH – Nejat İşler
AYLA – Nurgül Yeşilçay
(AKŞAMÜSTÜ / DIŞ / BİR SAHİLDE KAYA ÜZERİ)
[
(Semih ve Ayla, zamanında, bir ilçenin aynı semtinde ikâmet eden, aynı ortaokulun aynı sınıfında öğrenim görmüş iki aşıkmış, iki arkadaşmış. Lise dönemlerinde, Ayla’nın ailesi, kimselere haber vermeden, apar topar başka bir mahalleye taşınır, Ayla artık eski sokağında görülmez, okula gelmez olmuş… Semih, yıllarca Ayla’yı arayıp bulmaya çalışmış; Ayla’nın eski sokağındaki komşular olsun, ortaokuldaki sınıf arkadaşları olsun, Semih’e Ayla hakkında bilgi verememiş… Yıllar geçmiş… Ayla evlenmiş, bir şirketin mali işler departmanında yönetici, üç çocuk annesi biri olmuş… Semih, liseyi bırakmış, evden kaçmış, arka sokakların, yeraltı dünyasının yaşamına dahil olmuş, kötü alışkanlıklar edinmiş, kimseyle evlenmek istemeyen (hatta Ayla’dan sonra kimseyi sevmeyen), Balat’ta bir ev kiralamış, bir antikacının yanında çalışan biri olmuş… Günlerden bir gün, Semih’in ve Ayla’nın ortaokuldan sınıf arkadaşı Nazan, kaldırımda yürürken Semih’le karşı karşıya gelmiş. Semih, Nazan’ı ilk başta tanıyamamış… Nazan, ‘Semih’ demiş, ‘tanıdım’, ‘gözlerinden tanıdım’ demiş… Sonra diyalog kurmuşlar… Eski yıllar, iş, evlilik, okul, sınıf, öğretmenler derken konu Ayla’ya, Ayla’nın bir anda okulu terk etmesine, mahalleden taşınmasına gelmiş… Nazan, Semih ile Ayla’nın ortaokuldaki ilişkisini biliyormuş, Semih’e önce kendi telefon numarasını, sonra da Ayla’nın telefon numarasını vermiş… Ayrılmışlar… Semih, aynı günün akşamı, Ayla’yı aramış, telefonda uzun uzun konuşmuşlar… Ertesi gün için; Üsküdar Salacak’ta, öğleden sonra buluşmak için sözleşmişler.)
[
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – Bu taşların üzerine oturduğumuz iyi oldu… Denizi uzun zamandır karşıma almamıştım!
AYLA – !
SEMİH – Akşamüstü, Güneş’in bu kırmızılığı, rüzgâr!
AYLA – !
SEMİH – İşten eve, evden işe gittikçe, tatmayı unutmuştum böyle şeyleri…
AYLA – İçim kıpır kıpır oldu, biliyor musun?
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – Eşin ne iş yapıyor?
AYLA – Emlakçı.
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – Senden sonra hiç kimseyi sevmedim… Evlenmeyi de hiç düşünmedim…
AYLA – !
SEMİH – Balat’ta bir evde kalıyorum, kirada… Bir antikacının yanında çalışıyorum, az çok bir şeyler kazanıyorum işte…
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – Gözlerin hiç değişmemiş, yine çok güzel… Ama yüzün çok başka olmuş!
SEMİH – Ne var yüzümde?
AYLA – Sanki böyle nasıl desem, bulanık gibi, yorgunluk çökmüş, sanki eskiden daha berraktı, mesela gözlerinin altındaki şu morluklar yoktu… Şu çizgiler mesela, bugünkü kadar derin değildi… Belki küçük yaşların verdiği bir şeydi ama yüzün çok berraktı…
SEMİH – Boş ver beni, sen hâlâ çok güzelsin…
AYLA – Öyle miyim gerçekten?
SEMİH – Evet, öylesin…
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – Bunu senden duymak ne güzel!
SEMİH – !
AYLA – Yıllarca söylemedin ama olsun…
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – Beni gerçekten de sevmiş miydin?
AYLA – Evet, hem de çok… Çok sevmiştim…
SEMİH – !
AYLA – Rüyama bile girdin bir kere…
SEMİH – Ne yapıyordum rüyanda?
AYLA – Bir nehrin kenarındaydık, tam hatırlamıyorum ama bir nehir kenarıydı… Renkli renkli çiçekler, yemyeşil ağaçlar, kuş cıvıltıları, mis gibi bir havası vardı…
SEMİH – !
AYLA – Sanki biz uzak bir yerden yürümüşüz de orada dinleniyormuşuz… Şarkı da söylüyorduk, evet evet, ikimiz, oturmuş, şarkı söylüyorduk…
SEMİH – Şarkı mı söylüyorduk! Hangi şarkıyı söylüyorduk?
AYLA – Galiba sanat müziğindendi… Tam söyleyemiyorduk, söyleyemeyince de birbirimize bakıp gülüyorduk.
SEMİH – !
AYLA – Rüya, ne olduysa bir anda bitti, moralim bozuldu, çok kötü oldum.
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – Zaman ne de çabuk geçiyor, Ayla! İnsan, bunu düşündükçe daha da üzülüyor… Okuldan sonra yollarımız ayrıldı… Bir gün, senin haberini aldım. Ayla evlendi, dediler… O gün bugündür kendimde değilim…
AYLA – !
SEMİH – Bir sürü kadın girdi hayatıma, birçoğuyla yattım, bir yerlere gittik, tatil mekanları, sinema, restoran falan, anlarsın işte… Hiçbiri senin yokluğunu gideremedi… Hem de hiçbiri… Seni çok sevmiştim, Ayla, çok…
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
SEMİH – !
AYLA – !
]
Fotoğraf/Görsel/Çizim : Kenan Subaşı – Photoshop…
Semih’in sol yüz hattı. Ayla’nın sağ gözü, gözyaşı… Alın alınalar…












