Ana Sayfa Şiir Atlası Mercan Şen | Sen Geldin | Şiir Atlası

Mercan Şen | Sen Geldin | Şiir Atlası

16
0
Yazı İçi

MERCAN ŞEN

SEN GELDİN

Ben büyürken düşlerim yoktu belki,
Sıcak bir şehirde kendi iklimimi kurmuştum.
Kelebekler saklardım avuçlarımda,
Üstüm başım kurduğum hayallerin kokusuyla dolardı.
Bayraklar saklardım kutlamalardan,
Vatanımın adı kalbimdeydi.
Sisli gecelerde, köprü başlarında büyüdüm;
Aşk nedir bilmeden,
Sevdaya tutulmak neymiş der, geçerdik.
Uzun yolların, zorlu sokakların arasında,
Hayatın bitmek bilmeyen telaşında
Unuttuğum ne varsa,
Cebime koyup kalbime gömdüğüm ne varsa
Bir bir dile geldi yüreğimde
Seni gördüğüm o an…
Seni gördüğümde anladım düşlerin ne olduğunu.
Düşerken son anda bir dala tutunmak misali,
Sen uzattın ellerini bana.
Gözlerine baktım,
Aynı hayale bakıyorduk biz seninle.
Ufuklara yelken açmış,
Engin okyanusların yolcusuyduk.
Hangi liman bizim, henüz bilmiyorum
Ama sen,
Demir attığım son sığınağımsın.
Sen geldiğinden beri
İklimim hep yaz,
Sonbaharın dökülen yaprakları kadar
Renkli içim, rengârenk biraz.
Bayrağımın şekli belli,
Vatanımın adı belli.
Sevdamı kutlarım gönlümde,
Adını yazdım gökyüzüne.
Her gece yıldızlara emanet ettim seni.
Sen geldin ya şimdi ey kadın,
Benim şehrimde düğün var!
Kırk gün, kırk gece sürecek bu sevinç,
Ne sazı susacak ne gönlü yorulacak.
Çünkü sen geldin…
Düşlerim yeniden uyandı,
Kalbim kendine bir yurt buldu.
Benim şehrimde düğün var,
Gökyüzünde yıldızlar,
Yüreğimde sen…
Ve ömrümün sonuna dek
Bitmeyecek, delice bir sevda var.
Hoş geldin ömrüme, ey kadın…

Yazı İçi