MERCAN ŞEN
AKLIMI KAYBETTİĞİM YERDE
Aklımı kaybettiğim yerde,
Tam da senin yanında kalmışım güzelim.
Tanıştığımız o ilk günden beri,
Onu bir kez olsun yanıma almayı denemedim bile.
Neden mi?
Çünkü seni gördüğüm an zaman duruyor,
Kalbim ritmini şaşırıyor,
Akıl ise kendini tamamen unutuşun kollarına bırakıyor.
Zihnim, kalbim ve ruhum tek bir bütün olabilseydi,
Tüm gücüyle sana seslenir,
Sevgimin o karanlık ve derin odalarında,
Köşe bucak seni arardı.
Hani o çocukken oynadığımız mendil kapmaca oyunu vardı ya…
Sen o mendili ürkekçe yere bırakırken,
Ben gökyüzünden süzülen bir kartal gibi,
Havada kapardım onu.
İşte o günden beri hiçbir şey değişmedi.
Biliyor musun, o mendil hâlâ sol yanımda.
Yıllardır üstümden çıkarmadığım o eski ceketin sol cebinde,
Kalbimin tam üstünde duruyor.
Ve sen…
Sen o mendilin de ötesinde,
En içeride, en derinde saklısın













