Kitap Yorumu | Gece Yarısı Kütüphanesi | Aylin Özgür
Kitap adı: Gece Yarısı Kütüphanesi
Yazar: Matt Haig
Çevirmen: Kıvanç Güney
Sayfa sayısı: 282
Tür: Roman / Bilimkurgu / Felsefi Kurgu
“Gece Yarısı Kütüphanesi”, okurken “Keşke hiç bitmese” dedirtti bana. Çünkü pişmanlıklarla örülü yaşamlar arasında gezinirken, her sayfa sizi bambaşka bir hayatın içine sürüklüyor. Üstelik tahminlerinizin hiçbiri tam olarak tutmuyor.
Kitapta beni en çok etkileyen cümle şuydu:
📌 “Hayatı anlamak zorunda değilsin, yaşaman yeterli.”
Bence hem kitabın hem de hayatın en güzel özeti bu.
Hikâyenin merkezinde Nora var. Nora, hayatında birçok şeyi deneyimlemiş ama hepsini pişmanlıklarla gölgelediğini düşünen biri. Hayallerini, hedeflerini kaybettiğini fark ettiğinde artık yaşamak istemediğine karar veriyor. Kendini herkesten uzak hissettiği bir anda veda mektubu yazıyor ve intihara kalkışıyor.
Tam ölüm ve yaşam arasındaki o ince çizgide, gözlerini farklı bir evrende—sonsuz ihtimallerle dolu bir kütüphanede açıyor. Burada onu bir kütüphane görevlisi karşılıyor. İlk olarak önüne kendi “Pişmanlık Kitabı” konuluyor. Nora, “Şu olmasaydı ne olurdu?” sorularının peşine düşerek farklı yaşam olasılıklarına gidip gelmeye başlıyor. Kimi hayatlarda mutlu oluyor, kimilerinde yeni pişmanlıklara sürükleniyor; kimi zaman bir ayıdan korkuyor, kimi zaman sevdiklerini kaybetmenin acısını yaşıyor.
Nora tüm bu yolculuklar boyunca mükemmel hayat diye bir şeyin olmadığını fark ediyor. Mükemmeliyetçiliğin peşinden koşmak, mutluluğu garanti etmiyor. Her hayatta değişen bir şeyler oluyor, fakat hiçbir sonuç tam anlamıyla beklentisini karşılamıyor.
Sonunda “işte bu” dediği bir hayata kavuştuğunu sandığı anda kütüphaneye geri dönüyor. Kütüphane yavaş yavaş yok olmaya başlıyor ve kurtulması için kendi yaşam kitabını bulup “Yaşıyorum.” demesi gerekiyor.
Kitap bana zaman zaman Fringe dizisini anımsattı: Paralel evrenler, farklı ihtimaller, çoklu yaşamlar…
Nora sonunda intihar ettiğine pişman oluyor ve komşularının yardımıyla hastaneye kaldırılarak yeniden yaşama dönüyor.
Kitaptan çıkardığım dersler:
– Pişmanlıklar aslında bizi ayakta tutar; anın değerini bilmek mutluluğun anahtarıdır.
– Kaderimiz ve ruhumuz bir bütündür; yaşanması gereken yaşanır.
– Kimi seveceksek, yüz bin farklı yaşamda bile sonuç değişmez.
– Hayatı hesaplamaya gerek yok; ritmini biraz değiştirmek bile yeterlidir.
Bu kadar spoiler yeter… Kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum!
Ayrıca eser, 2020 yılının dünyada en çok okunan kitapları arasında yer alıyor.
Mutlaka bir filmi de çekilmeli.
Ve son söz benden olsun;
“Hayat, yaşayamadıklarımızdan ibaret aslında…”
Aylin Özgür
