EYLÜLDE HÜZÜN
hezimete uğradım da geldim. elimde
eylül sonu göveren güller var
vahşi sözlerden sıyırdım yakamı
kanlanması da bundandır yaramın*
kapılarımı kapadım sonuna kadar
gözlerim yaşarmasa ağlayacak değildim**
ey durmadan gözleri yan(ıl)an
ahşap şehrimde dolaşmanı isteyecek değildim
seni andıran her şeye mesafeliyken
gözlerine aldıracak değildim
içimde bıraktım neyim varsa kırılan
ne yaşadıysam geçti söylenecek değildim
tüm bunları sana, anlatacak değildim
yaramın yerini gösterecek değildim***
küçük bir çocukken eğildim Tanrının kitabına
karamasa kandilim, bırakacak değildim****
———————————————————
* kalbim de kararmıştı biliyorsun
** bu sonbaharda döküldü saçlarım
yağmur da yağıyordu
*** bir deli muskasını savurdu denize
bozuldu dünyanın büyüsü (buğusu)
**** ağlayarak insan yaralarını
akıtır içindeki boşluğa
ne gariptir. boşluk dolmaz hiç
halbuki boşluğa akan
onca yara, onca kan
Abdulkadir AKDEMİR
TAŞRANIN SAZENDESİ (2012)
Şiirin yapay zekâ aracına dayalı olarak seslendirmesi için tıklayınız:
