Behçet Gülenay
Yayıncılıkta ve yazarlıkta nereye gidiyoruz?
Yayıncılığın bu kadar ayağa düştüğü başka bir zaman hatırlamıyorum. Bir dostum sözde bir yayınevinin, eserini yayınlamak için imzalatmak istediği sözleşmeyi bana atıp bir bakar mısın hocam, dedi. İnanın, sözleşme demek gerçek yayıncıların düzenledikleri sözleşmelere ve yaptıkları yayıncılığa hakaret sayılır. Dolandırmanın belgesi desem hiç abartmış olmam. Ve kendi çatısı altında bu şekilde dolandırdığı ve iki kapak arasına sıkıştırılarak adına güya kitap yayınladığı yüzlerce mağdur var. Yine bu şekilde faaliyet gösteren yüzlerce dolandırıcı (yayınevi) var.
Ya samimi bir şekilde soruyorum. Yazarından para alarak kitabını yayınlamak daha doğrusu bastırmak yayıncılık mı? Ben fikrimi önden söyleyeyim. Sözüm meclisten içeri. Bu yayıncılık değil matbaacılıktır.
Kardeşim, milleti dolandırmak için kendinize yayıncı demek zorunda mısınız?
Bir de yol yürümeden yazar oldum diyenler…
Sosyal medyada birkaç takipçi edindim diye herkes yazar olmak zorunda mıdır? Daha ötesi, birkaç takipçi edindim, birkaç cümle de bir araya getireyim, üstelik yetmediğim yerde yapay zekâ marifeti var.
Kardeşlerim, yazarlık kolay bir uğraş değil. Gerçekten kolay değil. Pedagojiyi bilmeden, sosyolojiyi, psikolojiyi göz ardı ederek, disiplinlerin felsefesini kavramadan, toplumsal değerlere vakıf olmadan, edebiyatın zarafet ve kemâlâtına ermeden, entelektüel tevazuu, bilince dair ahlakı edinmeden takipçi edinerek yazar olunmaz. “Sana ne kardeşim, ben oldum” da diyebilirsin. De, hakkındır. Ama sonra hocam kitaplar elimde kaldı, ne yapacağım bunlara? Bir yardımcı olsaydınız, bir çözüm gösterirseniz, deme. Dersen, benim de; “Yapay zekâya sor, sana akıl verir kardeşim.” deme hakkım olur.
[Yazarın Facebook Notu]
Linkteki yazıyla birlikte okunursa yayıncılık konusunda kesin, keskin ve net bir karara varılabilir.
https://haberedebiyat.com/kitap-yayinciliginin-sorunlari-uzerine-muhammed-munzevi/
