KADINLAR KİTAP OLSAYDI …
Zaten bu gidişle tüm kadınlar kitap olacak.
Neden mi?
Her gün yazılan kadın cinayetlerine gazeteler yetmeyecek de ondan.
Ancak kitaplara sığacak bu hikâyeler… Belki kitaplarda okuyan biri onların acılarını, hayatın zorluklarını ve içlerinde sakladıkları duyguları anlayabilir.
Şimdi biri çıkar ve sorar:
“Ne görmüş ki onlar?”
Aslında şöyle sormak daha doğru olmaz mı:
“Ne görmemişler ki?”
Bunu söylesek haksız sayılmayız, değil mi?
Birçok ülkede kız çocukları dünyaya gelir gelmez yok edilmiş.
Yaşamaya devam edenlerin hayatı ise çoğu zaman zehir edilmiş; ikinci sınıf vatandaş muamelesi görmüşler.
Daha küçücük yaşta bir kız çocuğunun gülümsemesini çaldınız.
Peki hiç sordunuz mu onların hayalleri var mı diye?
Ama neden soracaktınız ki…
Kız çocukları ve kadınlar önemli görülmezken, onların hayallerinin önemli olması nasıl beklensin?
Birçok ülkede kadına ismiyle bile hitap edilmiyor; en ünlü hitap şekli “Hey!”
Sonra “hatun”, “hanım” gibi sözler geliyor.
Ne ilginç değil mi?
Kadınlar Günü var… ama o güne gerçekten değer vermek bile bazen gereksiz görülüyor.
Kadına değer verilmeyen bir dünyada, 8 Mart’ta bir günlüğüne değer verilmesini beklemek ne kadar gerçekçi?
Keşke kadınlar böyle bir dünyada yaşamak zorunda kalmasaydı.
Çünkü onları yok edenler insan olamaz… en azından insanlıktan nasibini almamış olamaz.
Kadınlar hâlâ yok ediliyor, hâlâ hakları gasp ediliyor.
Ama her hikâye bir ışık gibi, her kadın bir kitap gibi…
Ve bir gün, bu kitaplar dünyayı değiştirecek.
Tüm Kadınların “8 Mart Dünya Kadınlar Günü” Kutlu Olsun.
Her daim bir umut vardır.
Aylin Özgür
