SUAT ABİ – Kenan Subaşı
SUAT ALNIAK – Haluk Bilginer
FERHAT TARUMAR – Ufuk Bayraktar
(GECE / İÇ / BİR APARTMAN)
(Saat 00:30 civarıdır. Ferhat, Suat’ın kirada kaldığı evin apartmanına girer, hem merdivenlerden çıkar hem de sesli sesli konuşur.)
FERHAT – Ya bi’insanın her saat kafası güzel olur mu ya! O nasıl bir hareket? (Durur. Sola, duvara döner. Sağ elini kaldırır, parmak araları kapalı hâldedir.) – Böyle elinin tersini yaptı. (Elini öne doğru hareket ettirir.) Hade lan, dedi! Koskoca Gaddar Abi’ye, hade lan! (Elini indirir, sağa döner, merdivenlerden çıkmaya devam eder.) – Gaddar Abi, kahvede, madara oldu gitti! (Başını bir sağa bir sola çevirir.) Ulan, Kâni! Gaddar Abi, senin ümüğüne basardı ama alkolüne verdi! Dua et, alkolüne verdi!
(Suat Alnıak, apartman merdivenlerinden gelen sesleri duyar, oturduğu koltuktan kalkıp daire kapısının önüne gelir, kapıyı açar, bir adım öne çıkar, bir kat aşağıdan yukarı çıkan Ferhat’ı görür.)
SUAT – Ben de diyorum, bu sesler de ne?
FERHAT – (Merdivenlerden çıkar, kapının önüne gelir, sağ eliyle karnını tutar, iki defa derin nefes alır.) – Affedersin, Suat Abi! Bir saat önce bi’olay oldu da! Ona takıldım…
SUAT – Olay mı? Ne olayı?
FERHAT – Bizim Kâni! Her zamanki gibi alkolü fazla kaçırmış… Mahallemizin bir abisi var, tuttu ona sardı!
SUAT – Tamam da bayağı bi’konuştun, her şey yolunda mı?
FERHAT – Yolunda, abi! Sıkıntı yok… Bizim evde zeytinyağı kalmadı, dükkanlar da kapalı! Aklıma ilk sen geldin! O yüzden geldim…
SUAT – (Ferhat’ı yukarıdan aşağıya süzer, yana çekilir.) – İyi! Bi’bak bakalım! Tezgâhın üzerinde belki vardır…
FERHAT – (Ayakkabılarını çıkartır, içeri girer, mutfağa doğru yürür.) – Eyvallah, abi!
SUAT – (Başını, ‘hey ya Rabb’im” der gibi biraz şaşkın, biraz öfkeli bir hâlde sağa çevirir. Kapıyı kapatır, mutfağa yürümeye başlar.)
]
FOTOĞRAF : Ercan Kesal ile…
Yozgat Blues’te Yavuz olsun, Fransızca şarkı söylesin, biz akıp gidelim… 
