Sezai Karakoç, Gün Doğmadan, 2001, 2. Baskı
1954 yılında yazılmış, mevsim baharmış!
Bütün varoluşsal açıklamaları şiire almış gibi! Ben de bazı zamanlar kendime sorarım, şu duyu organlaryla bu yerkürede vakit geçiren gerçekten de ben miyim? Varla yok arası!
Gençlerin kaçamağına bahane! Masa tenisinde top sesleri, insanda kalp sesleri; tak tak… Bu şiirde masa tenisi de oynanıyor, kalp atışları da duyuluyor…
Şiir, ritimle yol alır. Şiirde bir motor, bir dinamo, bir pedal arıyorsak o da ritimdir.
Bana militarist, askerlik budalası diyebilirsiniz…
Şiir, birbiriyle aynı ya da birbiriyle benzer unsurların gerekli yerlerde tekrar edilmesiyle oluşur.
